Bugun...
01-01-2018
KAMİL YILMAZ

KAMİL YILMAZ

Birazcık özen...
Çocukluğumuz dedelerimizin askerlik ve açlık anılarını dinleyerek geçti … 
Çoğu savaş gazisi idi kimilerinin madalyası bile vardı… Korede Alman harbinde Çanakkalede cepheden cepheye bazıları birkaç cepheye birden katılmışlardı…
Fevzi Çakmak ve İsmet İnönü’nün silah arkadaşı Hasan Tahsin Coşkun Kudüste liseyi okumuştu..Ana dili gibi İngilizce Farsca Fransızcası vardı… Arapcası da hatırı sayılır durumdaydı... Savaş yıllarında birkaç cephede uzun yılllarını orduda yedek subay bölük komutanı olarak yapmıştı…
İnönüyle Fevzi çakmakla diğerleriyle at üzerinde fotoğrafları vardı evinin baş köşesinde… Babalarımıza anlatırdı uzun uzun cumhuriyetin felsefesini kuruluş yıllarını savaş anılarıyla ordu komutanı arkadaşlarının anılarıyla süsleyerek…
Abdullah dayı da damadı idi er olarak yapmıştı 5 yıl diye gitmiş askere 7,5  yılda dönebilmiş köyümüze… Atlara seyislik yaparmış askerde… Atların dışkılarından ayıkladıkları arpaları nasıl tekrar yıkayıp avuçla kendileri yediklerini dinlerdik kendisinden… Karavana her öğün yok öyle şimdiki gibi tabii…
Nefes almayı unuturduk coğu kez heyecandan… Gerçek savaş , gerçek silahlarla gerçek kahramanlar hemde ders kitaplarımızdaki olaylardan çıkıp gelmişlerdi hem de bizim köye…
Bu insanlar vatanları, insanlık onurları için vatandaşlık bilinciyle savaşan birer kahramandılar… Hayatta kalanlarını bizler tanımak fırsatı bulmuştuk… Kara saban kağnı peşinde yılın 12 ayı sırtlarında ter kurumadan ekmeğin peşinde koştular… Atları öküzü ineği tavuğu kedileri köpekleriyle… Ne de mutluydular yaşamlarını topraktan insandan hayvandan ağaçtan bitkiden doğadan beslediler…
Günümüzde bakıyorum da minicik bilgisayar ekranlarından telefondan işleri güçleri tıkırında koca adamlar  ve gençler atalarımızın yaşamlarından esinlenilmiş sanal oyunlarla mutlu olmaya çalışıyorlar… Yapay Kuzuları tavukları sanal yemlerle besliyorlar puanlar alıyorlar…Çiftlikleri büyüdükçe büyüyor, ama anadoluda köylerindeki tarlaları neden ekilemiyor en küçük fikirleri yok.
Facebook kahramanı zavallılar…
Askerlikleri bedelli , hayatta koğuş nöbeti tutmamışlar ama vatanseverliği asla kimseye bırakmıyorlar… Vatanperverlik bayrak sevdasını dillerinden facebook fotolarından düşürmüyorlar…Naylon kahramanlık destanları onlarda…Mangalda kül masada meze bırakmıyorlar … Profil fotoğrafları porche Ferrari Maserati araba önlerinde verdikleri pozlardan oluşuyor... Nerede yemiş içmişler hangi en pahalı markadan giyinmişler boy boy gösteriyorlar…
Geriye bakıyorum da atalarımız gerçekten mutlu yaşadılar… Aç kaldılar susuz kaldılar savaşta kaldılar ama yaşamdan aldıkları keyif her şeyin ötesinde onları mutlu kıldı… Açlık sefalet dolu yaşamlarında bir ekmeği somunu paylaşmanın keyfini hazzını dinlerdik onlardan…Yaşadılar ve gittiler… Köyümün bu güzel insanları atalarımız dedelerimiz, bizlerde bıraktıkları anılarıyla veda ettiler…
Bu gün İngilteredeyim ve dedelerimizin mezarları geldi aklıma, burada bir mezarlık önünden geçerken…Yeni yıla girerken mezarlıklar çiçeklerle bezenmiş rengarenk birer cennet bahçesi… Bir tek sigara izmariti olmaz mı diyeceksiniz binlerce insannın girip geçtiği mezarlıklarda. Ama yok…
Anadoluda köyümün mezarlığı geldi aklıma …
Her yer poşet, dua edilirken servis edilen ayran bardakları , mezarlıklardaki çiçekleri sulamak için getirilen pet bidon her yer çör çöp malesef…
Yakında mezar yeri kazarken Toprağı kazdığınızda  çöp fışkıracak…
‘’Birzcık özeni haketmiyorlar mı atalarımız’’ ?…
Kendi yaşamlarımıza gösteremediğimiz özen, yaşanmışlıklara atalarımıza da gösterilemiyor elbette ne acı değil mi…
Bu makale 717 defa okunmuştur.
MAKALE YORUMLARI
ANKETİMİZE KATILIN

Yeni İnternet Sitemizi Beğendiniz mi?

Beğendim
Beğenmedim
Fena Değil

Tüm Anketler
NAMAZ VAKİTLERİ